Geboren in 1948, vervoegt Luitenant Generaal DELCOUR in 1967 de Koninklijke Militaire School met de 122ste polytechnische promotie. Na het verkrijgen van het diploma burgerlijke ingenieur – bewapening en ballistiek, volgt hij in 1973 de voorbereidingscursus voor onderluitenanten van het Pantserwapen. Hij dient vervolgens in het 1ste Regiment Lansiers tot eind 1975 als tankpelotonscommandant vervolgens als tweede commandant van een tankeskadron. Na in 1976 de Long Armour Infantry Cours (cursus gemechaniseerde infanterie) van een jaar op de Britse school van het pantserwapen in Bovington gevolgd te hebben, is hij voorbestemd voor het Experimentendetachement van de Pantsertroepen in Leopoldsburg waar hij drie jaar als experimentenofficier dient.

In 1980 verlaat hij deze technische functie om het B Eskadron van het 3de Regiment Lansiers te bevelen dat dan deel uitmaakte van de Belgische dekkingsstrijdkrachten in Duitsland. In 1983 na de opleiding hoger officier aan het Koninklijk Hoger Instituut van Defensie, wordt hij aangeduid voor de Staf van de Landmacht, sectie Uitrusting en Logistiek, waar hij verantwoordelijk is voor het beleid van de Leopardtanks en de verkenningsvoertuigen CVRT, alsmede voor de voorbereiding van de modernisering van Leopard. Geselecteerd voor de hogere Stafcursus volgt hij les in 1987-88 met de 102de promotie, hij vervoegt vervolgens de Staf van de Landmacht, dit keer in de sectie Plannen en Programma's, onderafdeling studies als adjunct pantserwapen. Hij ziet zich vervolgens het bevel over het 1ste Regiment Lansiers toevertrouwd dat hij tussen mei 1991 en juni 1993 beveelt, waarna hij naar de Staf van de Landmacht terugkeert om de ondersectie Studies van de sectie Plannen en Programma’s te leiden. Hij blijft in deze Staf voor een tweede periode en wordt in maart 1996 sectiechef Plannen en Programma's die verantwoordelijk is voor de studies en de planning van de strijdkrachten, voor de grote heruitrustingsprogramma's, voor de infrastructuur en voor de budgettaire planning voor het geheel van de Landmacht. Vanaf oktober 1999 voert hij het bevel van de 17e Gemechaniseerde Brigade die in Spich (Duitsland) gebaseerd is, evenals de functie van Commandant van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland. Bevorderd tot de graad van Generaal Majoor in december 2000, verlaat hij Duitsland om van januari tot december 2001 de Divisie Materiaal van de Generale Staf te leiden en de functie van Nationale Directeur voor Bewapening te waarborgen. In 2001 wordt hij voorzitter van de werkgroep "Strategische Reflectie", verantwoordelijk om de taak van het departement Strategie in de eenheidsstructuur van de Defensiestaf te schetsen. Bij de reorganisatie van de Generale Staf en de Staven van de Machten in januari 2002, wordt hij verzocht ab nihilo de Divisie Synthese van de Algemene Directie-Materiële Hulpbronnen te creëren, verantwoordelijk voor alle materiële hulpbronnen, met inbegrip van de infrastructuur en de commando- en informatiesystemen. Generaal Majoor Delcour heeft tegelijkertijd het voorzitterschap op zich genomen van het Comité van de Militaire Hoofddeskundigen van FINABEL: Organisatie die Frankrijk, Italië, Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Griekenland en Portugal hergroepeert. In december 2003 wordt hij Stafchef van het Hoofdkwartier van het Eurocorps in Straatsburg. Deze Staf levert van augustus 2004 tot februari 2005 de kern voor het hoofdkwartier ISAF. Generaal Majoor Delcour vervult er de functie van Stafchef van het HK ISAF, een intermachten VN HK samengesteld uit troepen van 31 naties en belast met de leiding  land- en luchtoperaties. Bevorderd tot Luitenant Generaal op 26 juni 2005, neemt hij het bevel van het Eurocorps op 23 september van hetzelfde jaar over. Op 21 september 2007 overhandigt hij het bevel van het Eurocorps aan de Spaanse Luitenant Generaal Pedro PITARCH