Het kwartier werd gebouwd door de Duitsers in 1912 op de Polygoon, die na de ondertekening van het verdrag van Versailles op 28 juni 1919 een militaire luchthaven werd.
Direct na de overname van het kwartier door het franse leger werd de kazerne GUYNEMER gedoopt (ter ere van de legendarische piloot van de franse luchtmacht neergeschoten in België in 1917) en het 2de Luchtmachtregiment Jagers wordt hier ingekwartierd. De piloten van de escadrilles van de Eerste Groep installeren zich in het Gebouw A (benaming van het gebouw tot de jaren 1980, waarna het Gebouw 022 wordt genoemd). Het hoofdaandeel van het Regiment installeert zich in het Kwartier Lizé.
De Luchtmacht bezet deze kwartieren tot 1940. Gedurende ditzelfde jaar wordt het garnizoen Duits en Stuka-escadrilles landen op de Polygoon. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog, van 1948 tot 1969, wordt het kwartier het Hergroeperingcentrum van het Vreemdenlingenlegioen.
Dit centrum is de verzamelplaats, vooral tijdens de Indochina Oorlog en de Algerijnse Oorlog, voor gewonde en revaliderende legioensoldaten. De legioensoldaten gebruiken de Polygoon voor het trainen van het infanteriegevecht en voor het oefenen van het valschermspringen.
Op 5 januari 1953 krijgt het kwartier zijn huidige benaming. Het 40ste Eskadron Hoofdkwartier van het 1ste Leger gebruikt de kazerne vanaf 1969 tot haar ontbinding in september 1990.
Tenslotte verzekert het 1ste Regiment Genie de wacht in het kwartier tot 1993, periode waarin de Staf van het Eurocorps zich begint te installeren.
Het Hoofdkwartier Eurocorps renoveerde het hoofdgebouw, bouwde 8 bureelgebouwen, een conferentiecentrum, een gebouw voor de reproductiedienst en een kantine. Na de aanleg van een weg werd de hoofdingang verplaatst naar de zuidkant van het kwartier.
Bij de oprichting in 2001 van de Multinationale Commando Steun Brigade betrok zij gebouwen in het Kwartier Aubert de Vincelles. In 2002 installeerden de generaals van het Eurocorps zich in hun burelen in het hoofdgebouw. In Juni 2004 verhuisden het Publieke Informatie Bureel en de juridische adviseurs naar een nieuw gebouw. In 2007 betrokken de Luchtmacht - en Marine vertegenwoordiging hun nieuwe gebouw.
Maar wie was Aubert de Vincelles?
Bataljonscommandant François, Hubert, Raoul AUBERT de VINCELLES werd op 5 juli 1906 in Lanarvily geboren, kanton van Plabennec (Finistère). Hij is gestorven voor Frankrijk op 16 november 1951 in Tonkin (Noord Vietnam) en werd begraven in het kerkhof van Hanoï. Hij was getrouwd en had drie kinderen.
Op 28 september 1928 engageert zich François AUBERT de VINCELLES voor acht jaar aan de " Ecole Spéciale Militaire " in Saint-Cyr. Bevorderd tot Onderluitenant op 1 oktober 1930, kiest hij als eerste affectatie voor het 117 Infanterie Regiment. De 1ste oktober 1932 wordt hij tot Luitenant bevorderd en in 1933 vertrekt hij als vrijwilliger naar Marokko. Hij onderscheidt zich voor het eerst wanneer hij vermeld wordt in het Divisie Dagorder. Nog steeds in Marokko in 1939 en commandant van een compagnie Marokkaanse Tirailleurs, wordt hij op 1 september 1939 bevorderd tot Kapitein. Reeds geslaagd in de examens Engels en Arabisch, voegt hij de kennis van het Vietnamees toe aan zijn taalkundige vaardigheden. Zijn staat van dienst is voorbeeldig. Hij valt op als een uitstekend officier, energiek, streng en eerlijk, zeer goed onderrichter en administrateur. Op het terrein is hij snel, eenvoudig en duidelijk. Hij voert de bevelen kalm en verzekert uit. Al deze kwaliteiten vinden we in zijn latere carrière, tijdens het gevecht, terug. Maar in 1940 wordt de Kapitein AUBERT de VINCELLES door de Duitsers gevangen genomen en brengt hij vijf jaren in gevangenschap door.
Bevrijdt in 1945, vertrekt hij naar Algerije en onmiddellijk daarna in Vietnam. Op 25 december 1946 wordt hij bevorderd tot Bataljonscommandant van het 2de Infanterie Regiment van het Vreemdenlingenlegioen en hij onderscheidt zich opnieuw tijdens het gevecht op 16 april 1947, namelijk door een vermelding in de brigade dagorder vanwege zijn durf en koelbloedigheid onder vuur. Enkele maanden later wordt hij verplaatst naar de Staf van de "Général Commandant Supérieur" in Saïgon. Bij zijn terugkeer in Frankrijk op 7 oktober 1948 wordt hij aangeduid als Commandant van het Transit en Hergroeperingscentrum van het Vreemdenlingenlegioen in het toenmalige Kwartier Guynemer. Hij verlaat dit commando op 2 november 1949 om dat van het Vreemdelingenlegioendepot in Marseille over te nemen.
Op 31 maart 1951 neemt hij voor de laatste keer het vliegtuig naar Vietnam.
Op besluit n° 8, van 22 februari 1952, heeft de vice-president van de Raad, Minister van Landsverdediging, vermeldt op het Leger Dagorder, ter postume titel, Bataljonscommandant AUBERT de VINCELLES met deze woorden:
"Prachtig officier die onder alle omstandigheden blijk heeft gegeven van de beste militaire deugdzaamheden. Commandant van het 2de Bataljon van het 3de Infanterie Regiment van het Vreemdenlingenlegioen sinds 1 juni 1951 heeft hij aan het hoofd van deze eenheid zijn grote kwaliteiten als chef getoond. Aanbeden door het kader en zijn manschappen heeft hij steeds de beste resultaten behaald.
Hij vond een gloorrijke dood tijdens een zwaar gevecht op 16 november 1951,in de regio van Cho-Ben (Noord-Vietnam),aan het hoofd van zijn manschappen tot zijn laatste adem voorbeeld van moed en zelfverloochening" .
Bataljonscommandant AUBERT de VINCELLES is Ridder van het " Légion d'Honneur " met twee vermeldingen en Officier in de Orde van de Draak van Annam.
Auteur: Major (FRA) TOMCZYK Eddy
Vertaling: Commandant (BEL) HAEGDORENS Hans (Persofficier 2001-2004)
